Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16870 K.2024/556

Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile, 1. Sanıklar ... ve ... hakkında, kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat, 2. Sanık ... hakkında, a.

Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 43 üncü, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 1yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, hak yoksunluklarına, b.

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur sanık müdafiinin temyiz isteği; kasten yaralama suçu yönünden mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden ise gerekçenin yetersiz olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Görevli polis memuru olan katılanlar ... ve ...'in, inceleme dışı sanık H.

A.'nın sokakta eşi ile tartışıp eşini darp ettiğini görmeleri üzerine olaya müdahale etmeleri üzerine sanık ...'ın katılanlara küfür ve tehdit ederek üzerinde taşıdığı biber gazını katılan ...'e sıktığı, yaşanan olay nedeniyle katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları Yerel Mahkemece kabul olunarak sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Mağdur ...'ın 20.01.2016 tarihli duruşmada şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında.

5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığından aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ...

Hakkında Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit görülerek mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı, gerekçenin yerinde olduğu, haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği, cezanın kanuni bağlamada uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçunda, cezanın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenmesi gerektiği halde aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca ceza belirlendikten sonra üçüncü fıkrasının (a) bendi uygulanmış ve hakaret suçu aleni olan sokakta işlenmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, görevi yaptırmamak için direnme suçunun silahtan sayılan biber gazı ile birden fazla kamu görevlisine karşı işlenmesine karşın aynı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...