KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/16973 E., 2026/1482 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/1361 E., 2023/3068 K.
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kararın kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen beraat ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın hakaret suçunu işlediğinin tanık ifadeleri sabit olduğuna, darp eylemleri sırasında küfür etmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğuna, tüm suçlardan üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, seçenek yaptırım ve indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Karar Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/16973, K. 2026/1482, 14 Ocak 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama