Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1698 K.2023/23197

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin kararıyla tehdit ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin ilk fıkrasının son cümlesi, 125 inci maddesinin ilk ve dördüncü fıkraları uyarınca sırasıyla neticeten 2 ay ve 7 ay hapis cezalarıyla mahkûmiyete yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi, 123 üncü maddesi gereğince verilen 5 ay hapis cezasının ise beraate çevrilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek esastan reddedilmesi ve bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

"İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" ile anılan Kanun madde ve fıkrasının (d) bendinde yer verilen "...ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ve incelemeye konu suçların,

aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,