Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16997 K.2026/1007

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; Mahkemenin yetkisiz olduğuna, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir.

İncelemeye konu somut olayda; sanığın sosyal paylaşım sitesinde, katılanın resmi kullanılarak yapılan bir paylaşımın altına iddianamede belirtilen sözle yorum yazması şeklindeki eyleminde, davaya konu paylaşımının herkes tarafından görülme olanağı bulunup bulunmadığı tespit edilip sonucuna göre aleniyetin oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR