Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/17008 K.2024/7642

Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Diğer suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile, 1. Sanık ... hakkında kasten yaralama, hakaret, sanıklar ... ve ... (...) hakkında hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, 2. Sanık ... hakkında, a.

Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, b.

İş yeri dokunulmalığını ihlal suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine, 3. Sanık ... hakkında, a.

İş yeri dokunulmalığını ihlal suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin ikinci fıkrası,119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci , 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına b.

Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, c. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanıklar müdafiinin temyiz isteği; tanık anlatımları ve dosya kapsamından sanık ... (...) ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine, sanıklar ... ve ...'ın üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik, meşru müdafaa ve lehe kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire,

2. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; tanık anlatımları ve dosya kapsamından sanık ... (...) ve ... hakkında müvekkiline yönelik eylemleri nedeniyle mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine, vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Diğer Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 116 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin beraat hükümleri yönünden sanıklar ... (...), ... ve ...'in 16.12.2014 ve 02.04.2015 tarihli savunmaları, mahkumiyet hükümleri yönünden ise 26.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Diğer Suçlardan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanıklar müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,