Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1737 K.2025/9103

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, yeterli ve objektif delil bulunmadığına, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1. Sanığın katılana yönelik "A... korum hanginiz bana küfür etti." şeklinde sözler söylediğinin iddia ve kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Sanığın, birden fazla polis memuruna karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille hakaret etmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanmaması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR