Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/183 K.2023/859

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2018/6570 Esas, 2020/1829 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 kez 7.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4 üncü Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli 2018/6570 Esas, 2020/1829 Karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli ve 2020/328 Esas, 2022/570 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca yapılan yargılamada sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Katılan vekili bu karara itiraz etmiştir.

D. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/661 Esas, 2022/1092 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteminin; beraat kararının dayanak maddesinin yanlış olduğu ve hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir. B. Katılan vekilinin temyiz isteminin; bozma öncesi mahkemece yapılan değerlendirmede sanığın atılı suçu işlediğinin sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmesi ve bozma ilamı sonrasında sanığın eylemine ilişkin değişiklik yapacak bir kanıtın dosyada bulunmamasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme yapılarak sanığın beraatine karar verilmesi nedeniyle ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20/01/2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR