Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1832 K.2023/22847

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen ve itirazın reddedilmesi suretiyle kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı, adı geçen sanık tarafından temyiz isteminde bulunulduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca hapis cezaları verilmiş, sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanması geri bırakılmış, anılan karara yönelik itirazın reddedilmesi suretiyle bu karar kesinleşmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik sanık ... müdafiince yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, adı geçen sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü kaldırılıp beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sanık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine, sanık ...'nin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz istemi ise suçlamayı kabul etmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında İlk Derece Mahkemesince Verilen Karar Yönünden

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün bulunmadığı ve anılan kararın itirazın reddedilmesi suretiyle kesinleştiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Bölge Adliye Mahkemesince Kurulan Hüküm Yönünden

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... yararına Hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiği gözetilmemiş, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararı vekalet ücreti yönünden hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında İlk Derece Mahkemesince Verilen Karar Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Bölge Adliye Mahkemesince Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına; “sanık ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına 5.100,00 TL vekalet ücretinin Hazine'den alınıp sanığa verilmesine...” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,