Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1849 K.2025/8233

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; verilen kararın olaya ve oluşa uygun olmadığına, tüm delillerin toplanmadığına hukuki değerlendirmenin doğru yapılmadığına, verilen cezanın yerinde olmadığına, kararın bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/1-c maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk bakımından üst sınırı üç yılı geçmeyen hakaret suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, aynı Kanun'un 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden hüküm kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

I

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,