Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1875 K.2023/19151

Yargıtay 18. Ceza Dairesinin, 07.10.2015 tarihli 2015/3606 Esas ve 2015/6745 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.03.2023 tarihli ve KD-2022/49423 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı; İtiraz konusu, sanık ... hakkında tekerrür hükmünün uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

Sanık ... hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hapis cezasına hükmolunarak, suç tarihinden önce 31/03/2009 tarihinde kesinleşen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29/11/2007 tarihli 2007/151 Esas 2007/413 Karar sayılı kararı tekerrüre esas teşkil ettiğinden, sanığın hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, ...

2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29/11/2007 tarihli 2007/151 Esas 2007/413 Karar sayılı kararında tekerrüre esas alınan ...

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2006 tarihli 2004/787 Esas 2006/145 Karar sayılı kararına konu suçu işlediğinde 18 yaşından küçük olduğu, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının KD-2021/38733 sayılı itirazı üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 01/06/2021 tarihli 2021/14906 Esas 2021/10401 Karar sayılı ilamı ile Daire’nin 31/03/2009 tarihli 2008/16146 Esas 2009/5951 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesine göre fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilerek, ...

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2006 tarihli 2004/787 Esas 2006/145 Karar sayılı kararı tekerrüre esas alınamayacağından, hükümden tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, dolayısıyla ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2007 tarihli 2007/151 Esas 2007/413 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 01/06/2021 olarak kabul edilmesi gerektiği, 5237 sayılı TCK’nın 58/1. maddesinde “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde tekerrür hükümleri uygulanır” hükmünün yer alması karşısında, sanığın atılı suçu 26/06/2011 tarihinde işlediği, tekerrüre esas alınan ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2007 tarihli 2007/151 Esas 2007/413 Karar sayılı kararının ise suç tarihinden sonra 01/06/2021 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığa ait adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil edecek başka mahkumiyet kararı bulunmadığı, bu itibarla sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği anlaşıldığından, Yüksek Daire kararına karşı sanık lehine 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen ...

(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 25.05.2012 tarihli ve 2011/653 Esas, 2012/541 Karar sayılı kararının, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 07.10.2015 tarihli ve 2015/3606 Esas, 2015/6745 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra bu ilamda tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararının, itiraz üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/14906 Esas, 2021/10401 karar sayılı ilamıyla, Daire’nin 31.03.2009 tarihli 2008/16146 Esas 2009/5951 Karar sayılı kararının kaldırılmasına,

5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrasına göre fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilerek, hükümden tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, dolayısıyla ...

2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.11.2007 tarihli ve 2007/151 Esas, 2007/413 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 01.06.2021 olarak kabul edilmesi gerektiği, inceleme konusu dosyanın suç tarihinden sonra tekerrüre esas alınan ilamın 01.06.2021 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığa ait adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil edecek başka mahkumiyet kararı bulunmadığı, bu nedenle sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği sanık hakkında hakaret suçundan verilen Yargıtay 18. Ceza Dairesinin, 07.10.2015 tarihli 2015/3606 Esas ve 2015/6745 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.