Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1897 K.2023/18889

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2014 tarihli 2012/445 Esas, 2014/246 Karar sayılı kararının O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.11.2020 tarihli ve 2020/12653 Esas, 2020/17299 Karar sayılı ilâmıyla,

"1)Dosya kapsamından 03/02/2010 olduğu anlaşılan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 03/02/2011 olarak gösterilmesi,

2)Suça konu ... plakalı aracın suç tarihinde sanık tarafından kiralandığının anlaşılması karşısında; 15 yabancı uyruklu kişinin yakalandığı aracı kullanan ... ile sanık arasında bağlantı bulunup bulunmadığı, aracın ne şekilde ...’ın sevk ve idaresine geçtiği araştırılmadan, ...’ın dosya içerisindeki soruşturma aşamasında tespit edilmiş olan beyanlarında ismi geçen ... isimli kişi ve kullandığı araçta önde oturarak ... ile konuşup kendisini yönlendiren kişinin sanık ... olup olmadığı hususunda usulüne uygun olarak teşhis işlemi yaptırılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli 2021/2 Esas, 2022/676 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen göçmen kaçakçılığı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna ve atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde ... Köyü yakınındaki ...

Nehri ... yolunda jandarma görevlilerinin pusu faaliyetlerini icra ettiği esnada beyaz renkli ... plakalı ... master marka bir aracın hızlı bir şekilde yaklaştığı, söz konusu aracın jandarma görevlilerince durdurulduğu esnada şöfor koltuğunda oturan şahsın kaçmaya başladığı, görevlilerin takibi neticesinde A.F.’nin yakalandığı, araç içerisinde dört Filistin ve on bir Myanmar uyruklu toplam on beş yabancı uyruklu şahsın yakalandığı, ayrıca araç içerisinde yapılan aramada siyah poşet içerisinde şişme bot, bu bota ait iki adet kürek ve bir adet pompaya rastlanıldığı ve bunlara el konulduğu,

yakalanan A.F.'nin savcılık tarafından alınan beyanında, kullanmış olduğu araçta yakalanan göçmenleri ...'dan aldığını ve yakalandığı bölgeye getirdiğini, göçmenleri getirirken yanında açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği bir kişinin kendisine klavuzluk yaptığını ancak kendisinin olay yerinden kaçtığını, aracı bu kişinin kendisine temin ettiğini beyan ettiği, suçta kullanılan aracın suç tarihinde sanık tarafından ...’da bulunan ... oto kiralama servisinden oto kiralama sözleşmesiyle kiralandığının tespit edildiği, sanığın kiralamış olduğu aracın göçmen kaçakçılığı suçunda kullanıldığı,

sanığın bu suça iştirak ettiği yönünde makul şüphe bulunduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın fotoğrafları da eklenmek suretiyle tanık A.F.'nin beyanlarının alınması ve sanığı teşhis etmesi için istinabe talebinde bulunulması neticesinde tanığın suçta kullanılan aracı göçmenlerin rehberinden aldığını, sanığı ise teşhis edemediğini beyan etmesi ve sanığın aşamalarda alınan inkar mahiyetindeki savunmaları karşısında suçta kullanılan aracın sanık tarafından kiralanmış bir araç olmasının sanığın göçmen kaçakçılığı suçuna iştirak ettiğine ilişkin mahkûmiyetine yeterli,

her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delil sayılamayacağı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2.Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır. 3. Tanıklar A.F., M.D., M.A., Y.C.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, tanıkların beyanları, dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR