Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1934 K.2023/23276

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesine 6099 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile eklenen ikinci fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21 inci maddesine 6099 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile eklenen ikinci fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği,

sanığın bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın iade gelmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesi gereği işyeri adresine yapılan tebligatın usulune uygun olmadığından, sanık tarafından mahkemeye sunulan 01.02.2023 tarihli dilekçede belirttiği eski hale getirme istemi yerinde görülmekle, öğrenme üzerine yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek, 5271 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, polis memurlarının kendisine saldırdığına, kararın yüzüne karşı okunmadığına, temyiz hakkının tanınmasını istediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde yaşının küçüklüğü sebebiyle soruşturması ayrıca yapılan O.K. ile sanık ve temyiz dışı sanık O.B.'nin durumundan şüphelenen polis memurları katılanların ... mahallesi ... sokak içerisinde kimlik istemeleri üzerine birlikte polis memurlarına etkili biçimde direnerek üçünün de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanmalarına sebebiyet verdikleri iddiasıyla görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada Yerel Mahkemece katılanların beyanları ve adli raporlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, 29.05.2012 tarihli tutanak, katılanların aşamalarda istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu anlatımları ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıklarına ilişkin adli raporları karşısında, sanığın temyiz dışı sanık O.B. ile birlikte hakkında adli işlem yapmak isteyen polis memurlarına elleriyle cebir uygulamak suretiyle yaralayarak atılı suçu işlediğine dair hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın eylemini temyiz dışı sanık O.B. ile birlikte işlemesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından ve sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak adı geçen Kanun'un 53 üncü maddesinin bir ile üçüncü fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüyle zamanaşımı kesildiğinden Tebliğname'de yer alan düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,