Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1951 K.2025/1040

Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, şikayetçilerin beyanları, tanık anlatımı, olay tutanakları, olay yeri inceleme raporu ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, somut olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması için aranan şartların somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yüklenen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Sanık hakkında bozma öncesi görevi yaptırmamak için direnme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından iki ayrı hükümle toplam 11 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmiş olmasına rağmen, aleyhe değiştirme yasağının, sonuç ceza miktarı yerine görevi yaptırmamak için direnme suçundan tayin olunan ceza miktarı ile sınırlı şekilde hatalı olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmiş ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR