Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1954 K.2025/3277

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen kararda kanun yolu gösterilirken 5271 sayılı Kanun'un 294 ve 295. maddeleri uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtar bulunmadığının anlaşılması karşısında, katılan vekiline yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüne, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, ihtilat unsurunun gerçekleştiğine, sanığın hakaretlerinden tüm okulun haberdar olduğuna ve sanık hakkındaki beraat kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, gıyapta hakaret suçunun oluşumu için aranan ihtilat unsurunun somut olayda gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR