Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1956 K.2025/10281

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; eksik ve hatalı inceleme yapıldığına, irade dışı aldırıldığı alkolün etkisi altında olayın gerçekleştiğine, suç işleme kastının bulunmadığına, pişmanlık gösterdiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.İddianamede 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin sevk maddesi olarak gösterilmiş olması, olay tutanağı ve katılan ile şikayetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanlarından sanığın hakaret eylemini ekip otosundan indirilip emniyet müdürlüğü içerisine alınırken, il emniyet müdürlüğü koridorlarında, doktor muayenesi sonrasında ekip otosuna götürülürken gerçekleştirdiğinin ve hakaret suçunda aleniyet ögesinin oluştuğunun anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR