Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1976 K.2025/8237

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğine, uygulanan baskı nedeniyle hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mağdur olduğuna, kararın bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Mahkemece mağdur ile sanığın hakaret eyleminin karşılıklı işlendiği kabul edilip temyiz dışı sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine karşın, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR