Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2142 K.2025/8480

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; atılı suçu işlemediğine, adil yargılanma ve savunma haklarının ihlal edildiğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi uyarınca beraat hükmü verilmesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, mağdurların beyanları, tanıkların anlatımları, olay, kamera görüntüsü izleme ve fotoğraflandırma tutanakları ile tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, adil yargılanma hakkı ve savunma hakkı ihlalini doğuracak şartların somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR