Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2217 K.2025/8495

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi atılı suçu işlemediğine, suça konu eylemin düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak, 1.Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, 2.Sanığın adli sicil kaydına yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/990 Esas, 2013/875 Karar sayılı ilamının yargılamaya konu suç tarihinden sonra 11.06.2018 tarihinde kesinleştiğinden tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR