Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2303 K.2025/8833

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığı atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve somut deliller bulunmayıp, görüntü kayıtlarında sanığın konuşmalarının kesin olarak tespit edilmediğine, katılanın sanığa bağırdığı sabit olduğundan sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması karşısında, İlk Derece Mahkemesinin tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine dair takdirinin yerinde olduğu belirlenmiş ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, hasta kayıt bölümünde görevlilerle konuşurken katılanın yanına gelip kendisine bağırdığı yönündeki savunmasının, CD inceleme tutanağıyla da doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR