Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2352 K.2025/15815

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın suç kastıyla hareket etmediğine ve haksız fiile maruz kaldığına, katılanların mühürleme işlemine yetkilerinin bulunmadığına, dosyada hükme esas alınabilecek kesin nitelikte delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Olayın çıkış sebebi olan otoparkın mühürlenmesi işleminin, İdare Mahkemesince iptaline karar verilmesi ve sanığın rüşvet aldıkları iddiasıyla katılanlar hakkında şikayetçi olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin yetersiz gerekçeyle sanık hakkında bu hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR