Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2382 K.2025/5171

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve duruşmalı temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 209. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; mâhkumiyet kararının yeterli gerekçe içermediğini, arama,yakalama ve teşhis işlemlerinin hukuka aykırı olduğunu, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığını, 5237 sayılı Kanun'un 79/2. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığını ve orantısız bir şekilde ceza tayin edildiğini ileri sürerek sanık hakkında tesis edilen mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR