Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2397 K.2025/8762

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, şikayetçinin olay esnasında sanığın eşine hakaret etmesi sebebiyle görevinin dışına çıktığına, bu sebeple eylemin kamu görevlisine karşı görevinden dolayı gerçekleştirildiği yönündeki kabulün hukuka aykırı olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Olay tutanağı, şikayetçi beyanları ve tanık anlatımları doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak; Sanığın aşamalarda, şikayetçinin eşine hakaret etmesi üzerine kendisinin şikayetçiye hakaret ettiğini beyan etmesi ve sanığın eşi olan tanık L. S. ile babası olan tanık Ş. S.'nin de sanığı doğrulaması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR