Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2438 K.2025/6906

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçun şikayete tabi olduğuna, mağdurun şikayetten vazgeçtiğine, davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken sanığın cezalandırılması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Takibi şikayete bağlı olan 5237 sayılı Kanun'un 125/3-c maddesindeki kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle hakaret suçu yönünden, mağdurun 18.11.2021 tarihli duruşmada şikâyetinden vazgeçmesi, aynı duruşmada hazır bulunan sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, Mahkemece aynı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. l

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-(a) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,