Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2584 K.2025/8929

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; Mahkemece verilen karar da şikayetçinin haksız fiil ve eyleminin ne olduğunun açıkça ve ayrıntılı olarak gerekçeye yansıtılmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinde belirtilen ceza indirim miktarlarından birisinin tercih edilmediğine, Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, beraat hükmü verilmesi gerektiğine, Usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,