Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2790 K.2025/10154

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereği daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün denetim süresi içerisinde suç işlenmesi nedeniyle açıklanması için, ihbara konu olan mahkumiyet hükmünün usulünce kesinleşmiş olmasının gerekmesi, incelemeye konu hakaret suçuna dair hükmün açıklanmasına neden olan ...

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2020 tarihli ve 2020/537 E., 2020/575 K. sayılı mahkumiyet kararının usulüne uygun kesinleşmediği gerekçesiyle, inceleme dışı rüşvet suçu yönünden ...

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2024 tarihli ve 2021/129 E. 2021/309 K. sayılı yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer sayılmasına dair kararın inceleme aşamasında dosyaya sunulmuş olması karşısında, hükmün açıklanmasına esas alınan kararın yöntemince kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp, anılan hükmün usulsüz kesinleşmiş olduğunun belirlenmesi halinde, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan yöntemince kesinleşmiş mahkumiyetinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek, sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

l

V. KARAR