Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2810 K.2025/10159

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında,

Tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Hakaret suçundan doğrudan zarar görmeyen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının, davaya katılma ve 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı belirlenmiştir.

Katılan ... vekilinin temyizi yönünden; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz istemleri, sanığın eylemleri gerçekleştirdiğinin sabit olduğuna, suçların unsurlarının oluştuğuna, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Katılan ... Vekilinin Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR