Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2852 K.2025/8990

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen 5271 sayılı Kanun'un 223/2(c) maddesi gereğince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince uygulama maddesinin anılan Kanun'un 223/2 (a) maddesi olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın paylaşımları ile hakaret suçunun unsurlarının oluştuğuna, paylaşımların müvekkilinin ..., ... ve saygınlığı rencide edecek nitelikte olduğundan usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin sanığın paylaşımına konu sözlerle hakaret suçunun unsurlarının oluştuğuna dair yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR