Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2895 K.2025/10037

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 29.03.2022 ve 31.03.2022 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesinin, mükerrir olan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasını 5237 sayılı Kanun'un 50/1-(a) maddesi uyarınca adli para cezasına çevirmesi neticesinde tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırıldığı belirtilerek, bu hususta eleştiri yapılmış ise de; İlk Derece Mahkemesinin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR