Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3042 K.2024/17712

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, suçun işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, müvekkilinin suç işleme kastının bulunmadığına, dosya kapsamına bakıldığında göçmenlerin sınır dışı edilmelerine engel olacak hiçbir eylemin olmadığının görüldüğüne, göçmenlerin hiçbirinin sanığı tanımadıklarına, istinaf dilekçelerinin ve sebeplerinin değerlendirilmediğine, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına, müvekkilinin beraatine karar verilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

01.09.2018 tarihli olay tutanağı, sanığın aşamalardaki savunmaları ile göçmenlerin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine, cezasının süresi gereği 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR