Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/321 K.2025/1632

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın Yargıtay tarafından bozulmasına karşın aynı cezaların verildiğine, kendisinin telefonu olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanıkların iddiayı doğrulaması, mesaj tespit tutanağı, telesekreter kaydına ilişkin CD çözüm tutanağı ve sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında suça konu mesajların gönderildiği telefon hattının kendisine ait olmadığına ancak çalıştığı işyerine ait olduğuna ve zaman zaman kendisinin de kullandığına ilişkin kaçamaklı beyanı karşısında, sanığın hakkında icra takibi yürüten katılan avukata farklı tarihlerde ve farklı şekillerde eylemini gerçekleştirmek suretiyle birden fazla kez hakaret edip, tehditte bulunmak suretiyle direndiğinden bahisle hakkında mahkûmiyet kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR