Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3535 K.2025/14956

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, matufiyet şartının gerçekleşmediği, atılı suçu kabul etmemekle beraber kabul edilse dahi gıyapta hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Hakaret suçu, mağdurun olmadığı veya doğrudan vakıf olamayacağı bir şekilde işlendiğinde gıyapta hakaret suçu oluşmaktadır. Gıyapta hakaret suçunun cezalandırılması için, failin mağdur dışında toplu veya dağınık en az üç kişiyle ihtilat ederek bu suçu işlemesi gerekmektedir. Suçun faili ihtilatı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İhtilat unsurunun gerçekleşmesi için, failin sözleri en az üç kişinin duyabileceği bir ortamda ve şekilde söylemesi yeterli olmayıp, muhatapların bizzat anlamaları ve algılamaları lazımdır.

Somut olayda sanığın, katılanın gıyabında gerçekleştirdiği eylem bakımından, tanık ... haricinde sözleri duyan başka kimsenin olmaması karşısında, gıyapta hakaret suçunda aranan ihtilat unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Kabule göre de; Sanığın ikinci kez mükerrir kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/46 Esas, 2015/119 Karar sayılı ilamı yerine başka bir ilamın tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR