Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3579 K.2025/12268

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; şikayetçinin ifadesinin asılsız olduğuna, samimi ifadesi dikkate alınmadan verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, şikayetçinin beyanı, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/58 esas, 2010/314 karar sayılı ilamının 25.09.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümde belirtilen erteli cezanın 2 yıllık denetim süresi ve 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesinde belirtilen 3 yıllık süre gözetildiğinde, suç tarihi itibarıyla bu ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanma alanı bulunmadığı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 27.11.2019 tarihinde kesinleşen ve kasten yaralama suçuna ilişkin Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli, 2015/588 esas, 2016/35 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden tekerrür hükümlerinin uygulandığı kısımdaki mahkeme ilamının ad ve numarası çıkarılarak yerine kasten yaralama suçuna ilişkin " Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli, 2015/588 esas,

2016/35 karar sayılı ilamı ve sanık hakkında "aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/58 esas, 2010/314 karar sayılı ilamına konu 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,