Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3606 K.2025/12263

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebi olmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; katılanların soyut iddiaları dışında delil bulunmadığına, polis memurlarının hiçbir neden göstermeksizin adliyeden zorla sanığı dışarı çıkarmaya çalıştıklarına, katılanlar tarafından orantısız güç kullanıldığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından atılı suçu işlediğine ve katılanlardan kaynaklanan haksız fiil bulunmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR