Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3661 K.2025/11218

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın psikiyatri hastası olduğuna, buna ilişkin ilaç kullanmaya devam ettiğine, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, hükümlerin bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan İncelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşullar somut olayda gerçekleşmediğinden sanık müdafinin bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın 5271 sayılı Kanun'un 74. maddesi uyarınca gözlem altına alınıp alınmayacağına dair rapor talep edilmesi nedeniyle Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 16.10.2020 tarihli durum bildirir raporunda sanıkta "anksiyete bozukluğu" olduğunun anlaşılması karşısında, eylemini gerçekleştirdiği sırada 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a). maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,