Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3854 K.2025/10356

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik çelişkili şikayetçi beyanları dışında delil bulunmadığına, tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, aşırı alkollü olan sanığa orantısız güç uygulandığına, taraflar arasında husumet bulunduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Olay tutanağı, şikayetçi beyanları ve tanık anlatımları doğrultusunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların oluşmadığı anlaşılmış ve sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmeyerek temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir. Ancak;

Cumhurbaşkanına hakaret ile hakaret suçunun işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299 ve 125. maddelerinin ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2021/4 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, aynı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren aynı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve UYAP üzerinden yapılan incelemede Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.06.2020 tarihli ve 2019/708 Esas, 2020/269 Karar sayılı kararında sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında,

bahse konu dava dosyasının akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima hükümleri nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2. Kabule göre de; 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesindeki cezayı aleyhe değiştirme yasağı cezanın miktarına ilişkin olup bu kapsamda Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine göre hüküm kurularak tüm artırım ve indirimler uygulanmak suretiyle cezanın şahsileştirilmesinden sonra bulunan sonuç ceza önceki hükümde verilen cezadan ağır ise infazın önceki hüküm üzerinden gerçekleştirilmesinin gerektiği, incelemeye konu hükümde İlk Derece Mahkemesince bozma öncesinde 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bozma sonrasında hükmedilen 8840 TL adli para cezasının önceki cezadan ağır olmadığı gözetilmeksizin, sanığın 1 yıl 15 gün hapis cezasının karşılığı olarak 7600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayini,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR