Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3869 K.2025/10357

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılana soru sorma hakkı verilmediğine ve sözlerinin Cumhurbaşkanlığı makamına değil, şahsa yönelik olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Cumhurbaşkanına hakaret suçunda, Cumhurbaşkanlığının fonksiyonları değil, Cumhurbaşkanının şeref varlığının korunduğu, bu suretle davaya konu sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşılmış ve temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir. Ancak; 1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "22.05.2017" yerine "2017" olarak gösterilmesi,

2. UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanığın, aynı mağdura karşı, Sarayköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.02.2020 tarihli, 2019/434 Esas ve 2020/214 Karar ile 12.12.2019 tarihli, 2019/782 Esas ve 2019/1131 Karar sayılı dosyaları kapsamında yapılan yargılamalar sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulduğu ve yine sanığın aynı mağdura karşı KDZ.Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2024/270 Esas sayılı dosyası kapsamında yargılanmasının devam ettiği anlaşılmakla, bahse konu dava dosyalarının onaylı suretleri dosya içerisine alınıp, dosyaların iddianame ve suç tarihleri gözetilerek,

eylemlerin hukuki kesintiden önce ya da sonra işlenip işlenmediğinin belirlenmesi ve gerektiğinde birleştirme kararı verilip, mükerrer dava açılıp açılmadığı veya eylemlerin bütününün 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR