Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3885 K.2025/12383

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanığın temyiz dilekçesi içeriğinden yalnızca hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunulduğu belirlenmekle ve sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz istemi özetle; sübuta, zabıta görevlilerinin kendisine hakaret ettiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, Yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğu açıklanmadan ve zabıta görevlisi olan tanıkların suça konu eylemi doğrulamasına karşın, savunma tanığının sanığın hakaret etmediğini beyan etmesi karşısında; hangi anlatımın hangi nedenle diğerine üstün tutulduğu tartışılmadan varılan sonuç ile kanıtlar arasında bağ kurulmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR