KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/3922 E., 2025/5400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1506 E., 2022/916 K.
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; imar kirliliğine neden olma suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince mahkûmiyet hükmü kaldırılarak düşme kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suç sabit olmasına ve bu hususunun bilirkişi raporuyla da ortaya konmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince düşme kararı verilmesinin yasaya ve usule aykırı olduğuna, sanığın kasıtlı eylemi neticesinde hakkında kovuşturmaya başlanması karşısında lehlerine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.
III. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan araştırmada suça konu yere ilişkin yapı kayıt belgesi alındığının ve düşme kararının yasal dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 184/5. maddesinde; kişinin ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi hâlinde açılan kamu davasının düşeceğinin düzenlenmesi, sunulan yapı kayıt belgesinin suça konu aykırılığın tamamını kapsadığının ve 5271 sayılı Kanun'un 325/1. maddesi uyarınca, yalnızca cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde yargılama giderleri sanığa yükletilebileceğinden, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde herhangi bir isabetsizlik olmadığının anlaşılması karşısında katılan vekilince ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair sebeplerin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/3922, K. 2025/5400, 20 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama