Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4022 K.2025/10378

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet savcısının başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında alınan raporun yeterli olmadığına, sanığın suçunu kabul ettiği için lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak

1- Sanık hakkında, hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi uyarınca, seçimlik ceza öngören hakaret suçundan hapis cezasının seçildiğinin belirtildiği ancak sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunmaması nedeniyle tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığı, bu durumda hapis cezasının seçilmesi zorunluluğu ortadan kalktığından adlî para cezasının da seçilebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılırken mağdur sayısına göre artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR