Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/404 K.2025/1860

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, lehe hükümlerinin uygulanmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin hatalı olduğuna bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış,

Kararda, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ilk hükmün sadece sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesine karşın, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, "ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" karar verilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR