Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/417 K.2023/21478

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;

a. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 10.520,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Karar verilmiş ve bu karar 03.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 29.10.2013 tarihinde mala zarar verme suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarih, 2015/751 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

3. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.05.2021 tarihli ve 2020/24664 Esas, 2021/13900 Karar sayılı kararı ile kararın gerekçesiz olması ve ihbara konu ilamda yer alan mala zarar verme suçunun uzlaşmaya tabi hale gelmesi nedeniyle uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından aynı cezalar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, sağlık problemleri olması nedeniyle kendisini kontrol edemeyerek bazı söylemlerde bulunduğuna, kararın yeniden incelenmesine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçilerin ilimiz Merkez Komutanlığı'nda görevli asker oldukları, olay günü de Merkez Komutanlığı önünde nöbet tuttukları, sanığın her iki şikâyetçiye hitaben "Sizin sülalenizi sinkaf ederim, sizin gibi askeri sinkaf edeyim. Allahınızı, kitabınızı sinkaf edeyim. Sizinle çarşıda görüşürüz. Sizin kafanıza sıkacağım. Beni polisler bıçakladı, bana yardım etmediniz. Polisler benim kafama tabanca dayadı, siz beni kurtarmadınız." şeklinde sözlerle tehdit ve hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece 21.11.2008 tarihli olay tutanağı, şikâyetçilerin beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, mağdur jandarma görevlilerinin beyanları, 21.11.2018 tarihli olay tutanağı ve sanığın kaçamaklı ikrarı karşısında, sanığın görevlilere hakaret ve tehditte bulunduğu anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmemiş ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle netice adli para cezası "10.620,00 TL" yerine " "10.520 TL" olarak eksik tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR