Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4217 K.2025/11456

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğine, araştırma raporunda bu durumun açıkça belirtildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın aşamalarda ihbar ekindeki paylaşımları kendisinin yapmadığını savunması, açık kaynak araştırmasında herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığının belirtilmesi, ihbar ekindeki paylaşımın fotokopi evrak olması karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

2. Sanığın daha önce kasıtlı suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR