KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/4271 E., 2025/12573 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/1472 E. 2022/1423 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun işlenmediğine, tanık ve şikayetçi beyanlarının hükme esas alınamayacağına, sanığın trafik kazasından kaynaklı vücudunda platin olduğuna, bu nedenle ilaç kullandığına, bu ilacın davranışlarını etkileme ihtimali olduğuna, Yerel mahkemece psikolojik durumunun araştırılması talebinin ret edildiğine, kararın bozulmasına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin sair temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Ancak;
Sanık ve müdafiinin cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı yönündeki talepleri de dikkate alındığında, eylemini gerçekleştirdiği sırada 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/4271, K. 2025/12573, 3 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama