Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/433 K.2023/18169

Yerel Mahkeme tarafından sanıklar ... ve ... hakkında bozma öncesi iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz edilmeksizin kesinleştiği, aynı ilamda sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise Dairemizin 23.12.2020 tarihli ilamıyla bozulmasına karar verilmesi üzerine, bozma sonrası sirayet müessesesinin kanuni sonucu da dikkate alınarak tüm sanıklar hakkında beraat hükümleri verildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 10'ar ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, cezaların 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yerel Mahkeme kararının sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.12.2020 tarihli kararıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... ve .... vekilinin temyiz istemi, tanık B.Ş.’nin beyanlarına başvurulmadığı, haksız tahrik hükmünün uygulanabilirlik şartlarının oluşmadığı, suçun unsurlarının oluştuğu, beraat kararlarının bozularak mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği talebine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'nun yetkilisi olduğu katılan ... Ticaret Anonim Şirketi’ne ait inşaatta çalışmaya başlayan sanıkların ücretlerini alamamaları nedeniyle olay günü iş bıraktıkları ve katılana hitaben "Paramızı siz ödeyeceksiniz, ödemezseniz bu betonu döktürmeyiz ve burada olay çıkartırız, bizim paramız gelmezse sizin ananızı avradınızı si**riz, burayı yakarız." şeklinde sözler söyledikleri, ayrıca bu sırada döküm yapmak üzere inşaat sahasına gelen üç adet beton mikserinin sanıklar tarafından engellendiği, iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu sanıklar hakkında beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanıklar hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan verilen 19/02/2015 tarihli mahkumiyet hükümleri temyiz edilmeden kesinleştiğinden, sirayet müessesesinin kanuni sonucu gereğince ve Ceza Genel Kurulu'nun 31.01.2017 tarih, 2016/13 - 982 esas ve 2017/29 karar sayılı kararına göre, bozma sonrasında sirayet üzerine kurulan hükümlerin temyiz imkanı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, katılanlar vekilinin temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi 19.02.2015 tarihli mahkumiyet hükümleri olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanıklar hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükümleri temyiz edilmeden kesinleştiğinden, sirayet müessesesinin kanuni sonucu gereğince bozma sonrasında sirayet üzerine kurulan hükümlerin temyiz imkanı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, katılanlar vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,