Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4499 K.2025/11860

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, Mahkemenin yeterli inceleme yapmadan karar verdiği, suçun oluştuğuna dair delil bulunmadığı, tanıkların beyanlarıyla sanığın hakaret suçunu işlemediğinin ortaya konulduğu, sadece polis beyanlarına itibar edilerek haksız şekilde mahkumiyet kararı verildiği, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, bu nedenlerle ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hakaret eylemini gerçekleştirdiği tarihte sokağa çıkma yasağı olduğundan suçun aleniyet unsuru oluşmamasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 2. Gerekçeli kararın tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölümünde tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet kararının kesinleşme tarihinin "17.02.2021 " yerine "31.10.2017" olarak yazılması, Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş ve açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR