Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4633 K.2025/11262

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; sanığın arkadaşı olan tanıkların, sanığı koruma iç güdüsü ile beyanda bulunduklarına, ceza hukukuna hâkim olan maddi gerçeğe ulaşma ilkesine aykırı olacak şekilde eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçe ile sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanına itibar ederek karar verildiğine, 2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine, Kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan vekilinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede; Sanığın, facebook sosyal medya platformu üzerinden katılanın onur şeref ve saygınlığını rencide edecek şekilde suça konu sözleri paylaşması karşısında; mahkumiyeti yerine, suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmek suretiyle, suç kastının bulunmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR