Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4648 K.2023/21204

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmün temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararlarına yönelik sanık müdafiince yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında istinaf davasının esastan reddiyle hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

3. Tebliğname'de sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin düşmesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına, tanık S. G.'nin ifadesinde hakaret sözleri söylenmediğine yer verdiğine, mağdurlar tarafından düzenlenen tutanak dışında delil bulunmadığına, gerçeğe aykırı tutanak nedeniyle şikâyetlerinden vazgeçtiklerine, sözlerin kabulü halinde dahi ağır eleştiri sınırında kaldığına, sanığın kendisine sarkıntılık edilmesi üzerine karakola götürüldüğüne ve haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabulü gerektiğine, davanın zamanaşımına uğradığına, verilen kararın gerekçesiz olduğuna, lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına, cezayı kaldıran neden olarak sanığın sarkıntılık eylemine karşı kendisini müdafaa etmek istemesinden ötürü hakkında kamu davası açıldığına ve kararların bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kimlik kontrolü yapan mağdur polis memurlarına kimliğini vermek istemeyen sanığın, mağdurlara yönelik olarak “Ben kimseye kimliğimi vermem, sıkıysa alabiliyorsanız alın, kim gelirse gelsin alamaz, siz sadece kimliğinize ve belinizdeki silaha güveniyorsunuz, benden para mı istiyorsunuz, alın size para.” dedikten sonra elinde bulunan parayı yere atarak “Polise ve devlete güvenmiyorum, bana kimse bir şey yapamaz.” dediği ve hakaret ettiği, polis merkezine getirildiğinde de benzer sözler söylediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Karara Yönelik

1. 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşıldığından Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Verilen Karara Yönelik

1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddeleri kapsamında sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden:

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulandığı ve suç tarihinden itibaren hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi ile ikinci suçun işlenme tarihleri arasında duran süre birlikte değerlendirildiğinde zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği anlaşılmış olup sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Olay tutanakları, taraf ifadeleri ve tüm dosya kapsamından eylemlerin polis merkezinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, eylemin polis merkezinin neresinde gerçekleştiği hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve sonucuna göre aleniyet öğesinin oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Suç tarihinden itibaren hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi ile ikinci suçun işlenme tarihleri arasında duran süre birlikte değerlendirildiğinde zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği anlaşıldığından, Tebliğname'de düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenlerle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,