Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/477 K.2025/1429

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlediğinin tespiti üzerine daha önce açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu olması, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca bu suçun uzlaşma kapsamına alınmış olması ve uyapta yapılan kontrolde 02.03.2020 tarihli ek karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sözü edilen suçtan dolayı verilen hükmün sonucu araştırılarak,

anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi gereği, başkaca yönleri incelenmeksizin, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,