Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4776 K.2025/11291

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; tanıkların katılanlarla yıllardır birlikte çalıştıklarından tarafsız olmadığına, olay tarihinde darp edildiğine ve intihar etmesi için baskı yapıldığına, tanığı olmadığı için kendisine ceza verildiğine, katılanlara hakaret etmediğine, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Sanığın katılanlara yönelik hakaret eylemlerini, aynı suç işleme kararıyla, birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleştirmiş olması nazara alındığında, hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiilini oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği hakaret suçundan bir kez ceza verilip, bu cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekirken, katılanlara yönelik hakaret eylemlerinin bağımsız suç oldukları kabul edilerek sanığın iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR