Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4866 K.2025/12117

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine dair karara yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiğine, hükme esas alınan rapor yetersiz olup eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinde düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın suça konu ifadeleri, aleni olmayan telefon görüşmelerinde söylemesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin tatbiki hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR